به عنوان یک جزء ضروری در مهندسی شهری، تاسیسات حفاظت از آب و سایت های صنعتی، پوشش های زهکشی عملکردهای متعددی از جمله ایمنی ترافیک، حفاظت از زهکشی و هماهنگی محیطی را انجام می دهند. انتخاب مواد مستقیماً بر عمر سرویس، ظرفیت باربری-و هزینه های نگهداری تأثیر می گذارد. در حال حاضر، مواد اصلی را می توان به چهار دسته تقسیم کرد: بتن مسلح، چدن، مواد کامپوزیت و سنگ، که هر کدام ویژگی ها و مرزهای قابل اجرا خود را دارند.
پوشش های بتن مسلح رایج ترین نوع هستند که از سیمان به عنوان چسب، ماسه و شن به عنوان سنگدانه استفاده می کنند و با میله های فولادی برای افزایش استحکام کششی تقویت می شوند. مزایای آنها در هزینه کم، انعطاف پذیری بالا، و توانایی سفارشی کردن اندازه ها و شکل ها برای تناسب با مقاطع مختلف خندق است. آنها همچنین دارای مقاومت خوبی در برابر آتش و مقاومت در برابر خوردگی شیمیایی هستند که آنها را برای سناریوهای رایج مانند جاده های شهری و کمربندهای سبز مسکونی مناسب می کند. با این حال، به دلیل شکنندگی بتن، ترک‌ها در معرض بارهای سنگین طولانی‌مدت یا در محیط‌هایی با اختلاف دمای شدید هستند که نیاز به بازرسی و نگهداری منظم دارند.
روکش های چدنی از چدن خام یا چدن داکتیل ساخته می شوند که در دماهای بالا ریخته می شوند. مزایای اصلی آن استحکام بالا و مقاومت در برابر ضربه عالی است. یک قطعه می‌تواند ده‌ها تن بار را تحمل کند، بنابراین معمولاً در مناطقی که نیازهای بارگذاری سخت‌گیرانه دارند، مانند جاده‌های سنگین، بنادر، اسکله‌ها یا کارخانه‌های صنعتی استفاده می‌شود. به دلیل توزیع کروی گرافیت، چدن داکتیل چندین برابر چدن معمولی چقرمگی دارد و دامنه کاربرد آن را بیشتر گسترش می دهد. با این حال، چگالی بالای چدن منجر به هزینه های حمل و نقل و نصب بالا می شود و مستعد خوردگی است و نیاز به محافظت از پوشش سطحی دارد. در محیط های مرطوب، چرخه تعمیر و نگهداری باید کوتاه شود.
پوشش های مواد کامپوزیتی در سال های اخیر به سرعت ظهور کرده اند. آنها عمدتاً از رزین، الیاف شیشه یا پلیمرهای{1}مولکولی بالا از طریق فرآیندهای قالب‌گیری ساخته می‌شوند. این مواد سبک وزن و استحکام بالا را با هم ترکیب می کنند و تنها 1/4 تا 1/3 چدن وزن دارند و حمل و نصب آنها را آسان می کند. آنها مقاومت عالی در برابر اسید و قلیایی و مقاومت در برابر پیری را نشان می دهند و در محیط های خورنده مانند پارک های صنعتی شیمیایی و مناطق نمک پاشی ساحلی پایداری نشان می دهند. علاوه بر این، مواد کامپوزیت را می توان برای دستیابی به یکپارچگی بصری با محیط اطراف، رنگ آمیزی کرد و هماهنگی چشم انداز را افزایش داد. با این حال، باید توجه داشت که مقاومت آنها در برابر دمای بالا کمی پایین‌تر از فلزات و بتن است و به انتخاب دقیق در شرایط دمای بالا{11} پایدار نیاز دارد.
روکش های سنگی بیشتر از سنگ های طبیعی مانند گرانیت و مرمر ساخته می شوند که به دلیل احساس و دوام قابل توجهی شناخته شده اند. سنگ طبیعی دارای استحکام فشاری بالا و بافت‌های زیبا است که آن را برای پیاده‌روهای دیدنی، مناطق تاریخی و مکان‌های دیگر با الزامات زیبایی شناختی بالا مناسب می‌سازد. با این حال، استخراج و فرآوری سنگ دارای انرژی-فشار و پرهزینه است و وزن سنگ دشواری ساخت را افزایش می‌دهد. علاوه بر این، مقاومت خمشی آن نسبتاً ضعیف است و کاربرد آن را در مناطقی با بارهای سبک یا جاهایی که وسایل نقلیه سنگین عبور نمی‌کنند محدود می‌کند.
به طور خلاصه، انتخاب مواد برای پوشش کانال زهکشی مستلزم در نظر گرفتن همه‌جانبه ظرفیت تحمل بار، شرایط محیطی، هزینه‌های اقتصادی و نیازهای زیبایی است. در آینده، با پیشرفت‌های فناوری مواد، مواد کامپوزیتی جدید که عملکرد بالا و ردپای کربن کم را ترکیب می‌کنند، ممکن است به یک جهت توسعه مهم تبدیل شوند و راه‌حل‌های بهتری برای عملیات زیرساخت و نگهداری ارائه دهند.